Seks voor het huwelijk

Gemeenschap voor het huwelijk?

Steeds vaker krijg ik de vraag of de Bijbel echt leert dat seksuele gemeenschap alleen maar thuishoort in het huwelijk (van man en vrouw). De discussie over ongehuwd samenwonen wordt momenteel gevoerd in kerkgenootschappen waar dat vroeger nooit een discussiepunt is geweest. De cultuur waarin wij in Nederland zijn terechtgekomen dringt zich op in onze kerken.
Veel jongeren die trouw in de kerk zitten en belijden christen te zijn, geven vroeg of laat toch toe en hebben voor hun trouwen gemeenschap met hun vriendin of vriend. Een van de belangrijkste redenen dat de grenzen zo verlegd worden, is gebrek aan kennis. Onderwijs over hoe God het huwelijk heeft bedoeld, ligt ten grondslag aan het vormen van de overtuiging dat de seksuele gemeenschap bewaard moet worden tot in het huwelijk. Als je eenmaal echt overtuigd bent, zul je ook de innerlijke kracht hebben om naar dit principe te leven.
Als de seksuele gemeenschap wordt geheiligd – dat wil zeggen: apart gezet tot in het huwelijk – dan kiezen de partners voor wat ik ‘de koninklijke weg’ zou willen noemen. Tijdens spreekbeurten over dit onderwerp zeg ik tegen jongeren: ‘Kies voor het beste voor jezelf!’ Je doet jezelf, je relatie en je toekomstige huwelijk tekort als je op dit vlak water bij de wijn doet. Als je bereid bent te wachten, kies je voor het mooiste, het beste en het meest liefdevolle. Het is de weg die God ons leert door Zijn Woord. Ik noem enkele argumenten om dit te onderbouwen.
Gods ontwerp
In Genesis 2:24 staat: ‘Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en zij zullen één vlees zijn.’ Dit is de belangrijkste Bijbeltekst over het huwelijk en laat ons Gods ontwerp daarvoor zien. Als een man de leeftijd en volwassenheid heeft bereikt om verantwoordelijk en zelfstandig te kunnen leven (het gaat immers om een man), dan kan hij zijn ouders verlaten om zijn vrouw aan te hangen. Niet zijn vriendin, maar zijn vrouw. Niet een vrouw, maar zijn eigen vrouw.
Wanneer zeg je dat een vrouw jouw vrouw is geworden? Dat is precies wat het huwelijk inhoudt: dat je de ander als jouw vrouw of jouw man uit Gods hand aanvaardt. Trouwen betekent dat je elkaars man en vrouw wordt en dat dat aan iedereen duidelijk wordt gemaakt. Het elkaar ‘aanhangen’ slaat dus op het trouwen. Je geeft elkaar je jawoord, je doet elkaar die belofte, je sluit een verbond met elkaar. Voor deze man en deze vrouw is het één vlees worden bedoeld. De volgorde is belangrijk: eerst het volwassen worden zodat je kunt verlaten, dan het aanhangen van elkaar als elkaars wettige man en vrouw en daarna het één vlees worden.
Experimenteren
In onze samenleving wordt overspel over het algemeen veroordeeld. Daarmee bedoelen we seksuele gemeenschap met iemand anders dan je huwelijkspartner. Seksuele gemeenschap met iemand met wie je niet getrouwd bent vóór het huwelijk wordt echter als heel normaal beschouwd. Je moet elkaar immers leren kennen, ook op dit gebied? Jongeren moeten toch experimenteren en ervaring opdoen? Dit is een van domste gedachten die er in de publieke opinie van ons volk wortel hebben geschoten. Het is toch overduidelijk dat er een verband is tussen de massaal voorkomende seksuele gemeenschap buiten het huwelijk vóórdat mensen getrouwd zijn en de massaal voorkomende seksuele gemeenschap buiten het huwelijk nádat mensen getrouwd zijn? Het eerste wordt in de Bijbel ontucht genoemd en het tweede echtbreuk. Ook ontucht wordt op alle plaatsen waar dat voorkomt in zowel het Oude als het Nieuwe Testament veroordeeld. Het is heel liefdevol dat dat wordt veroordeeld, omdat ontucht later in het leven overspel veel makkelijker maakt. Denk eens aan de inmiddels miljoenen kinderen in ons land die het trauma van de echtscheiding van hun ouders moeten meemaken, omdat hun vader of moeder ontrouw is geweest. In driekwart van alle echtscheidingen is er sprake (geweest) van overspel. De oorzaak van overspel is vaak de losse moraal die mensen in hun jonge jaren hebben gehad. Zij hebben niet geleerd zich te bewaren en te beheersen.
Sterke en duurzame eenheid
Het bewaren van jezelf tot in het huwelijk daarentegen legt de basis voor een sterke en duurzame eenheid en toewijding aan elkaar. Hoe groter de exclusiviteit, hoe groter de intimiteit. Zo wordt de seksuele gemeenschap geheiligd – als heel speciaal behandeld. Daaruit spreekt veel meer achting voor seksualiteit als uiting van diepe liefde, verbondenheid en trouw. De seksualiteit wordt niet omlaag gehaald door het in te kaderen binnen het huwelijk. Het wordt er juist door verhoogd. Het mooiste wat een bruid en een bruidegom op hun huwelijksdag tegen elkaar kunnen zeggen is: ‘Liefste, ik geef je vandaag wat ik nog nooit aan een ander heb gegeven.’
Deze mensen hebben hun liefde en respect bewezen door zich te bewaren tot op die dag. Dat is een uitstekende basis om ook tijdens het huwelijk zichzelf te bewaren voor alleen de eigen man of vrouw. Wachten tot het huwelijk geeft vertrouwen in de ander voor tijdens het huwelijk. Een man laat zien dat hij van zijn vriendin houdt door haar reinheid en onschuld tot de huwelijksdag te bewaren. Wat te doen als het mis is gegaan? Er is altijd een weg terug, door tot inkeer te komen, je zonden te belijden en ze voortaan na te laten. ‘Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid’ (1 Joh. 1:9).
Echo van Gods trouw
In de huwelijkstrouw komt ook de trouw van God naar voren. N.T. Wright schreef daarover in zijn boek ‘Eenvoudig christelijk’: ‘Gedurende de eerste eeuwen van het christendom, toen elke vorm van seksueel gedrag die ooit bekend was in de mensheid breeduit werd gepraktiseerd, hielden de christenen net als de joden vol dat seksuele activiteit beperkt diende te blijven tot het huwelijk van één man en één vrouw. De rest van de wereld dacht, net als nu, dat ze gek waren.’ Maar volgens Wright waren ze dat niet: ‘Echtelijke trouw vormt een echo van en een vooruitgrijpen op Gods trouw aan de hele schepping. Andere soorten van seksuele activiteit symboliseren en belichamen de misvorming en het bederf van de huidige wereld.’
Dit artikel verscheen eerder in De Oogst, het maandblad van stichting Tot Heil des Volks.

Gelezen op CIP

Als je bereid bent te wachten, kies je voor het mooiste, het beste en het meest liefdevolle.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Spector

Spector

Spector

Spector