Bitterzoet

Bitterzoete quiche met witlof en blauwe kaas of bitterzoete citroenpudding uit de oven. Het woord bitterzoet heeft me altijd al gefascineerd, zelfs lichtelijk geirriteerd. Iets kan toch niet bitter en zoet tegelijkertijd zijn? Toch leer ik langzamerhand de smaak van het woord te waarderen.

Tim was een collega-fotograaf en een goede vriend. Deze maand, op een ochtend werd hij niet meer wakker. Hij was overleden aan een hartstilstand. De wekker van de dood wekte hem te vroeg. Iemand missen doet pijn, geeft een bittere nasmaak. Tim was iemand die mij stimuleerde mijn dromen na te jagen. “Ga niet voor gemiddeld, als je het beste kunt krijgen.” Dat gold voor mijn schrijven, mijn reizen, mijn liefdesleven, voor alles wat ik ondernam. Ik wil hem vertellen hoe mijn twee eerste weken bij BEAM zijn. Au, zegt mijn geest der tegenwoordigheid: hij is er niet meer.

Gisteravond laat fietste ik langs de fotowinkel.De deur is dicht. De foto’s hangen nog voor de ramen. De toonbank waar we uren over muziek en filosofeerden over het leven staat er nog. Maar de ziel is er uit. Voorbij fietsen doet pijn. Toch ervaar ik het ergens als een zoete pijn. Geruststellend. Het geeft aan dat ik om hem gaf. Een bezoekje aan zijn moeder, doet mij en haar goed. Maakt dat ik nog meer de momenten koester die nooit meer terug zullen komen.

Kan een herinnering bitterzoet zijn?

Een gerecht is samengesteld uit meerdere ingrediënten. Ik proef het bittere en het zoete door elkaar.  Hoe is dat met mij en God? Ik doe me opgewekt voor, zeg en geloof dat Hij alles ten goede keert. Ook de pijn en het gemis. Het is tijd dat ik eerlijk ben tegen God. Als ik me bitter voel, dan is dat zo. Ook al zit daar een vleugje zoetigheid doorheen. Misschien is de smaak bitterzoet een smaak die we zouden willen wegspoelen met zoete dranken, zodat we het bittere niet meer hoeven te proeven.

Zoet smaakt zoeter als je net ervoor iets bitters hebt gegeten. Bitter smaakt nog bitterder als je vantevoren iets zoets eet. Kies ik voor een zoet en sappig leven, of durf ik het aan om pijn toe te laten? Ik wil niet alleen zoete broodjes bakken, want suiker is verslavend voor mijn ziel. Het bittere in mijn leven niet wegspoelen maar herkennen. Dat is eng en spannend, maar het is tenminste echt!

De baby uit de kribbe werd gelukkig een volwassen man. In het Joodse Pesachmaal dat Jezus had met zijn vrienden, zat een terugkerende herinnering aan de bitterheid van de zonde. In het avondmaal dat wij vieren is geen plaats meer voor bitterheid.
 Als we het brood eten en de wijn drinken, weten we dat de zonde geen invloed meer heeft. Jezus dronk de bittere beker leeg, tot op de bodem… Hij spoelde het verdriet, de pijn, de afwijzing, jouw zonde niet weg met iets zoets. Hij heeft de beker leeggedronken, zodat wij het niet meer hoeven doen.

Dat is een bitterzoete gedachte.

Arachne (27) is senior crossmediaal redacteur bij BEAM

Durf jij het aan om pijn toe te laten?