Van vooroordelen naar bijna geloven?!

Ik slik. Ruim honderd volwassenen in een zaal zingen uit volle borst dat Jezus van ze houdt. Hier en daar een handje in de lucht. Dit is serieuze business. Waar ik vandaan komen zingen volwassenen niet. En als ze het al doen, gebeurt dat met gepaste tegenzin en moeilijke gezichten.

Ik ben opgegroeid in een gezin waar je op zondag uitslaapt. Waar kerst gaat om cadeaus en eten en de naam Jezus alleen valt uit verbazing of woede. Een regenboog betekent dat het regent terwijl de zon schijnt, en als je dood bent, dan ben je dood. Punt.

Dus ja, ik had zo mijn vooroordelen toen ik mijn eerste werkdag bij de EO had. In alle eerlijkheid, ik vond het doodeng. Mijn braafste kant kwam naar boven, liep iets rechter op dan normaal en koos mijn woorden zorgvuldig uit angst dat er spontaan een ‘kut’ uit me zou komen. Ik was zelfs gestopt met roken. En nog, ik hoorde ze denken: die gaat naar de hel.

Wat kun je het fout hebben. Dit zijn werkelijk de liefste, meest betrokken, persoonsgerichte mensen die ik ooit heb ontmoet. Ik word buiten deze redactie, waar ik inmiddels twee jaar werk en zelf ook uit volle borst meezing dat Jezus van me houdt, vaker moeilijk aangekeken dan hier. Zoveel liefde, begrip, vriendschap. Ik zou er bijna zelf ook van in God gaan geloven. Bijna.

– Tara

Welke (voor)oordelen heb jij over geloof/gelovige mensen?