Waarom mijn zus een van mijn geloofshelden is

‘Character is how you treat those who can do nothing for you’ – Johann Wolfgang von Goethe

Ze had hem al een paar keer zien staan aan de overkant van de weg bij de supermarkt. Hij viel op omdat in haar dorp iedereen er doodnormaal uitziet en hij was met zijn kapotte schoenen en ongewassen haren anders. Woonde hij bij haar in het dorp? Was hij de weg kwijt?

Toen ze die middag voor de derde keer langs hem fietste, stopte ze om te vragen of het wel goed ging met hem. Hij haalde zijn schouders op. ‘Kan ik je ergens mee helpen?’, was haar tweede vraag. Ze was enigszins verrast toen hij wat beschaamd antwoordde: ‘Ik kan wel een douche gebruiken’.

Maar door de geur die om de man heen hing, kon ze zijn verlangen maar al te goed begrijpen. En ja, ze had hem nu eenmaal gevraagd of ze hem kon helpen en als een douche het enige was dat hij vroeg, dan was dat toch wel het minste wat ze kon doen.

Ze nam hem mee naar haar huis en zei tegen haar man: ‘Hoi Peter, dit is Marcel. Marcel komt bij ons douchen.’ Haar man was niet per se blij met het feit dat ze een wildvreemde man mee naar huis had genomen die vervolgens ook nog eens bij hen kwam douchen. En dat had niet alleen te maken met de geur die hij met zich mee droeg.

Overrompeld door de actie van zijn vrouw gebaarde Peter dat de man naar boven moest gaan voor een douche. Ondertussen haalde hij zijn kinderen -die op dezelfde verdieping sliepen als waar de badkamer zich bevond- uit bed.

Toen Marcel eenmaal onder de douche stond kregen mijn zus en haar man een woordenwisseling.

‘Hoe naïef kun je zijn?’
‘Sinds wanneer mag je niet meer iemand helpen?’
‘Ik bel de politie.’
‘Prima, misschien weten zij wie het is.’

Marcel was inderdaad bekend bij de politie.  Ze vertelden dat hij een beetje verward was en uit een nabijgelegen dorp kwam. En de politie gaf Peter gelijk: mijn zus moest niet zomaar mensen mee naar huis nemen.

Toen de schone Marcel na een kop koffie en met een stel extra kleding van Peter het huis verliet, bracht mijn zus de kinderen weer naar bed. Ze kuste haar 9-jarige dochter welterusten.

‘Mama?’
‘Ja’
‘De politie en papa zijn boos op u, maar Jezus vindt het denk ik heel mooi wat u gedaan heeft.’

*De namen in dit artikel zijn gefingeerd

Auteur: Heleen Dekens

Wat vind jij van deze actie? Wat zou jij doen?

Profielfoto van Bijdrage van de Community

Auteur: Bijdrage van de Community

Zitwatin is dankbaar voor de bijdragen vanuit de community. Opbouwende en prikkeldende artikelen voegen waarde toe! Nu is het aan jou om constructief te reageren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Spector

Spector

Spector

Spector